Zwitserland zegt

Iüanacaera, waar de dood spraakzaam is, dansend en rebels

Ver van het vulkaaneiland waar ze geboren werd, de zwerver wordt overvallen door nostalgie. Het is op de rug van een walvis dat ze daar uiteindelijk terugkeert voor een fantastische begrafeniswake, waar de woorden vol vreugde en felle vastberadenheid van de voorouders resoneren. Dan begint een reis door de verborgen herinnering van het land waar traditionele verhalen en levensverhalen zich vermengen met de grote geschiedenis, vol barbaarsheid en veerkracht. Over Iüanacaera, de pijnen zingen, opstanden worden gedanst, lachen maakt chaos ongedaan . Zo werd Martinique genoemd door de eerste bewoners., les Kalingagos.